Ik heb geen al te memorabele moemnten gezien dit jaar maar voor mij stak de set van het Dave Holland kwintet er met kop en schouders boven uit. Zij konden qua complexiteit in hun spel zeer ver gaan zonder hun muzikaliteit te verliezen (vergelijkbaar met het Wayne Shorter kwartet). Het leek een routineset te zijn maar die zijn blijkbaar sowieso al van een heel hoog niveau. Ook de rust en vriendelijkheid die er heerste op het podium was zeer opmerkelijk. Naast dit concert konden Michel Portal (vooral zijn trompettist is iemand om naar uit te kijken scheen mij toe) en Jef Neve mij ook ten zeerste bekoren. Van grote namen zoals Sonny Rollins, Al Di Meola en Chick Corea zelf (de groepsprestatie was uitstekend) had ik meer verwacht. Maar, het moet gezegd zijn dat ik iedere keer totaal verbijsterd ben door het uitstekende programma; de tiende editie is zeker in stijl gevoerd en zeker niet met te weinig grote namen. Doe zo voort zou ik zeggen!